Saturday, May 17, 2008


Sintra











Guincho




A última residência do rei romeno Carlos II, em Cascais




Thursday, May 8, 2008

Armona e Olhão (Algarve)






Dois dias no Algarve significaram um dia de praia tranquila e snobe numa estância onde quase toda a gente falava inglês, com supermercados caros e prateleiras suplementares de bebidas e um dia boémio (evidentemente, o meu favorito) numa ilha desconhecida. Dei-me conta de que por vezes o acaso é mais bonito e traz mais surpresas agradáveis do que qualquer outro plano estrito e previsível. Chegámos a Olhão porque era a cidade mais próxima e eu queria ver uma parte do Parque Natural da Ria Formosa. Também por engano cheguei lá num sábado, dia de feira e de mercado, dia de peixe barato e de legumes saborosos – comi tomates como os que são cultivados nas hortas da Roménia, achava que isto tinha deixado de existir. E depois apanhei um táxi de água, gritei de alegria à velocidade de uma excursão rápida, de barco, e cheguei a um local semi-selvagem, calmo e acolhedor. Imaginei que estávamos em Bahamas e sonhámos com um mundo ideal e pequeno no qual a única preocupação é a felicidade própria e a das pessoas queridas, no qual já não conheço nenhum dirigente, nem conflitos, a Internet é-me estranha, e eu fico a descansar, a ler, a cozinhar, a bronzear, e a preguiçar numa ilha que contém o meu nome – Armona.









Doua zile in Algarve au insemnat o zi de plaja tihnita si snoaba intr-o statiune aproape vorbitoare de engleza, cu supermarketuri scumpe si cu rafturi suplimentare de bauturi si o zi boema (evident, favorita mea) pe o insula nestiuta. Mi-am dat seama ca uneori intamplarea e mai frumoasa si mai aducatoare de surprize placute decat orice plan strict si previzibil. Am ajuns in Olhão pentru ca era oraselul
cel mai apropiat, iar eu imi doream sa vad o parte din Parcul Natural da Ria Formosa. Tot dintr-o greseala, am nimerit intr-o sambata, zi de targ si de piata, zi
de peste ieftin si legume gustoase-am mancat rosii ca cele din gradinile din Romania, credeam ca nu mai exista asa ceva. Si apoi am luat un taxi de apa, am tipat de bucuria vitezei unei excursii rapide cu barca si am ajuns intr-un loc semi-salbatic, linistit si primitor. Ne-am imaginat ca suntem in Bahamas si am visat la o lume ideala si mica in care singura preocupare este fericirea proprie si a celor dragi, in care nu mai cunosc conducatorii sau conflictele, Internetul imi e strain, iar eu stau, citesc, gatesc, ma bronzez si lenevesc pe o insula cu numele meu cuprins in ea - Armona.








Wednesday, April 30, 2008

Batalha - 28th of April 2008



My guide said that the dominican abbey of Santa Maria da Vitória is a UNESCO Heritage site and a masterpiece of Portuguese
gothic architecture, famous though for Manueline elements. We found there the tomb of João I and of his English wife Philippa of Lancaster, as well as of Henry the Navigator, one of their sons.

I found a place that I've seen before, that amazed me with its stained glasses and the colors reflected on the ground of the church.




Alcobaça - 28 de Abril de 2008

For those who don't know, Alcobaça has Portugal's largest church, Mosteiro de Santa Maria de Alcobaça, founded in 1153. This church is linked to a tragic event, I would say even to some kind of obsession maybe triggered by grief. Among those buried in the church are the "tragic lovers" Kind Pedro and his murdered mistress Inês. Pedro, son and heir of Afonso IV had to marry Constantza, Infanta of Castile, even though he was in love with a lady at court, Inês de Castro. When Constantza died, Pedro went to live with Inês in Coimbra but convinced that she was a danger for Portugal, Afonso IV had her murdered. After his death though, Pedro took revenge, killed her killers and had Inês's corpse exhumated and crowned. He also compelled his court to kneel before Inês and kiss her decomposed hand. The kind insisted that their tombs face each other so that his first sight on Judgement Day would be of his beloved. Impressive, romantic but freaky story.
This is one of my favorite places and the church is absolutely amazing, gracious, I would say baroque and beautiful.








Fátima-orthodox Easter, April 2008

















Saturday, April 12, 2008